.دلم از خیلی روزا با کسی نیست.توو دلم فریادو فریاد رسی نیست.شدم اون هرزه گیاهی که گلاش پرپره دستای خاروخسی نیست.دیگه دل با کسی نیست.دیگه فریاد رسی نیست.آسمون ابری شده.دیگه خارو خسی نیست.بارون از ابرا سبک تر میپره.هر کسی سر به سوی خودش داره.مثه لاک پشت توو خودم قایم شدم.دیگه هیچ کس دلمو نمیبره.دیگه دل با کسی نیست.دیگه فریاد رسی نیست.آسمون ابری شده.دیگه خارو خسی نیست.ماهی از پاشوره بیرون افتاده.شاپرکها پراشون زخمی شده.نکنه توو گلۀ بره هامون.گذره گرگ بیابون افتاده.دیگه دل با کسی نیست.دیگه فریاد رسی نیست.آسمون ابری شده.دیگه خارو خسی نیست.(من عاشق فریدون فروغی ام با شعرای نازش به خصوص این یکی که بعده مدتها الان پیداش کردم چقدر حال داد)چقدر خاطره زنده شد.هوووم.۲سال پیش!!!

 اول بگم که دیگه شهرتون قراره مریمی نداشته باشه.البته ایشالله.دارم میرم از اینجاراحت میشن بعضیا.خودم بیشتر!اومدم نت که خبر بدم.دیگه از آپ هم خبری نیست!!ا!

ممنون از همه اونایی که تولدمو تبریک گفتن.ایشالله بتونم جبران کنم که ۱۰۰درصد میتونم و میکنم.

**آقا محمد دمت گرم.ناراحت؟سی چی؟من اونجوری نبودم؟مگه حالا هستم؟نه . نیستم.خیلی مهربونی.

**آقا سعید خیلی لطف کردین وتبریکتون یه دنیا برام ارزش داشت..اون یه بیت شعرتون یعنی چی؟؟؟باز چیییییییییییییییی شده؟من هیچ ربطی توی اون شعر و خودم نمیبینم.خواهشا اگه چیزی هست بگو.

**اهریمن. آشتی کنیم دیگه!!!باشه؟چرا آخه؟؟الهی این عزیز دردانه چرا اینگونه میکنه؟؟؟

**رضا...دفترچه آزاد اومدااا.یادم رفت به خدا.مامانت گفت گرفتی.شرمندتم پسرعمو!

**فیلن بای.البته ایشالله تا چندی بعد های